انتقاد از بی‌توجهی به حقوق و فرصت‌های شهرستان سرایان
به نام خدا مردم شریف، نجیب و صبور شهرستان سرایان؛ مسئولان محترم شهرستان و استان؛ امروز می خواهم نه از روی گلایه شخصی، بلکه از روی دلسوزی برای آینده شهر و دیارمان سخن بگویم. سؤال من این است: تا کی باید مردم سرایان برای ابتدایی ترین حقوق و نیازهای خود مطالبه گری کنند و پاسخ روشنی دریافت نکنند؟ تا کی باید سکوت کنیم و شاهد کوچک تر شدن فرصت های شهرستان باشیم؟ سرایان شهرستانی است با مردمی نجیب، خیر و فداکار؛ مردمی که در بسیاری از مقاطع برای آبادانی شهرشان از مال و امکانات خود گذشته اند. اما امروز باید بپرسیم آیا شایسته است نتیجه این همه صبوری، محرومیت و عقب ماندگی باشد؟ نخست؛ وضعیت بیمارستان امام علی(ع)سال هاست موضوع ارتقای بیمارستان امام علی(ع) و توسعه خدمات درمانی شهرستان مطرح است. مردم برای توسعه زیرساخت های درمانی خود زمین در اختیار دولت قرار داده اند و سال ها از وعده ها و مصوبات گذشته است؛ اما هنوز مردم با محدودیت جدی در خدمات درمانی مواجه اند. سلامت مردم موضوعی نیست که بتوان آن را به فردا موکول کرد. مردم حق دارند بدانند سرنوشت طرح ارتقای بیمارستان چیست؟ مصوبات گذشته چه شد؟ زمان بندی اجرای طرح کجاست؟ و چرا شهرستانی با این وسعت و جمعیت باید همچنان با محدودیت های جدی درمانی روبه رو باشد؟ دوم؛ موضوع محدوده و جایگاه شهرستان موضوع تغییرات محدوده جغرافیایی شهرستان و آنچه در طول سال های گذشته در مرزهای شهرستان با خوسف و فردوس اتفاق افتاده، مسئله ای است که نیازمند شفاف سازی رسمی و پاسخگویی مسئولان ذی ربط است. مردم حق دارند بدانند چه تصمیماتی گرفته شده، بر اساس چه مستنداتی گرفته شده و نمایندگان و مسئولان شهرستان در آن مقاطع چه پیگیری هایی انجام داده اند. سرزمین و منافع شهرستان، میراث مردم است و نباید نسبت به آن بی تفاوت بود. سوم؛ ارتقای ادارات و خدمات دولتی یکی دیگر از مطالبات جدی مردم، ارتقای سطح برخی ادارات و دستگاه های اجرایی شهرستان است. در مواردی مردم و شورای شهر برای ایجاد زیرساخت و تقویت ادارات، حتی بیش از ظرفیت معمول از منابع محلی و خودیاری استفاده کرده اند. پس انتظار مردم روشن است: اگر مردم برای توسعه شهرستان هزینه می کنند، دولت نیز باید متناسب با نیازهای شهرستان، خدمات و ساختار اداری آن را تقویت کند. چهارم؛ ساختمان و زمین اداره مخابرات موضوع فروش زمین و ساختمان اداره مخابرات نیز برای مردم سؤال برانگیز است؛ به خصوص اگر زمین یا امکانات آن در گذشته با مشارکت خیرین و با نیت خدمت عمومی در اختیار مجموعه قرار گرفته باشد. مردم انتظار دارند در چنین موضوعاتی شفافیت کامل وجود داشته باشد: زمین با چه نیتی واگذار شده است؟ مالکیت آن چگونه شکل گرفته؟ تصمیم فروش بر چه اساسی گرفته شده؟ و اگر قرار است این سرمایه از چرخه خدمت عمومی خارج شود، تکلیف نیت خیرخواهانه اهداکنندگان چه می شود؟ این موضوع نیازمند پاسخ روشن و مستند مسئولان است. پنجم؛ تعطیلی یا تجمیع مراکز آموزش عالی دانشگاه پیام نور و دانشکده کشاورزی و همچنین برخی واحدها و شعب آموزشی شهرستان، سرمایه های علمی سرایان هستند. اگر دلیل کاهش دانشجو مطرح می شود، باید پرسید: آیا راه حل، جمع کردن ظرفیت آموزشی است یا باید برای جذب دانشجو، ایجاد رشته های جدید و استفاده از ظرفیت های شهرستان برنامه ریزی کرد؟ وقتی یک مرکز آموزشی تعطیل یا تجمیع می شود، فقط یک ساختمان از بین نمی رود؛ بلکه بخشی از ظرفیت علمی، فرهنگی و آینده جوانان شهرستان نیز تضعیف می شود. ششم؛ گلایه از نگاه استان به سرایان مردم سرایان انتظار دارند مسئولان استان با نگاهی عادلانه و توسعه محور به این شهرستان نگاه کنند. مردم سرایان در مسیر شکل گیری استان خراسان جنوبی، همراهی و نقش خود را داشته اند و امروز انتظارشان این نیست که امتیاز ویژه ای دریافت کنند؛ فقط عدالت می خواهند. نه بیشتر از حقمان می خواهیم و نه کمتر. اگر شهرستانی از نظر شاخص های جمعیتی، جغرافیایی، اقتصادی و خدماتی با مشکلاتی مواجه است، انتظار می رود برای جبران عقب ماندگی ها برنامه مشخص وجود داشته باشد. اما روی دیگر ماجرا، خود ما مردم هستیم در کنار انتقاد از مسئولان، باید صادقانه خودمان را هم نقد کنیم. آیا ما مردم به اندازه مشکلات شهرمان حساس هستیم؟ گاهی برای یک موضوع کوچک ساعت ها وقت می گذاریم، اما برای آینده شهرستان سکوت می کنیم. گاهی از مشکلات گلایه می کنیم، اما وقتی زمان حضور در جلسه، مطالبه گری، نامه نگاری، پیگیری قانونی و مطالبه پاسخ از مسئول می رسد، کنار می کشیم. مردم باید بدانند: مطالبه گری دعوا با مسئول نیست؛ مطالبه گری یعنی مسئول را نسبت به وظیفه اش پاسخگو کنیم. و از مسئولان نیز انتظار داریم شجاعت تصمیم‌گیری داشته باشند؛
مسئولی که برای مردم تصمیم می‌گیرد باید بتواند از حق شهرستان دفاع کند، مسائل را شفاف بیان کند و پاسخگوی عملکرد خود باشد.
سخن پایانی
امروز سرایان بیش از هر چیز به همدلی، مطالبه‌گری، شفافیت و پیگیری مستمر نیاز دارد.
بیایید اختلاف‌های شخصی و جناحی را کنار بگذاریم.
بیایید وقتی موضوع بیمارستان، دانشگاه، اداره، زمین، راه، آب، اشتغال و آینده جوانان مطرح است، همه کنار هم بایستیم.
از مردم می‌خواهیم مطالبه‌گر باشند؛
از شوراها می‌خواهیم پیگیر باشند؛
از نمایندگان و مسئولان می‌خواهیم پاسخگو باشند؛
و از مسئولان استان می‌خواهیم صدای مردم سرایان را بشنوند.
سرایان نباید به شهرستانی تبدیل شود که فقط هنگام انتخابات و وعده‌ها دیده شود.
مردم سرایان حق دارند آینده‌ای بهتر داشته باشند.
پس بیایید از امروز یک سؤال مشترک داشته باشیم:
برای پیشرفت سرایان، چه اقدامی انجام شده، چه اقدامی در حال انجام است و چه اقدامی باید انجام شود؟
و مهم‌تر از همه:
مردم سرایان باید در صحنه باشند؛
سکوت ما، مشکلات را حل نمی‌کند.
مطالبه‌گری آگاهانه، قانونی و متحدانه است که می‌تواند صدای شهرستان را به گوش مسئولان برساند.
به امید روزی که وقتی نام «سرایان» برده می‌شود،
نه از محرومیت،
بلکه از پیشرفت، آبادانی، دانشگاه، درمان، اشتغال و آینده روشن جوانانش سخن بگوییم.
سرایان، حق مردم سرایان است؛
و آینده این شهر، مسئولیت همه ماست.
به امیدروزهای روشن برای شهرستان سرایان
کمپین مطالبه گران سرایان
سیدعزیزمعزی
